Boventekst:

Ter nagedachtenis van
de eerzame Tonnis Luitjens,
eigenerfde op de Meden,
geboren 9 may 1713
en overleden den 3 febr. 1788

Grafspreuk:

Men quelt zig hier vergeefs ’t geen
d’aard ons af koomt eischen
Is aard en ’t leeven als ‘g gezaide
met de seissen
God s werk alleen helaas al schynt ons
niets te deeren
Verbryzelt ons gestel, doet ons
tot aarde keeren

Boventekst:

Ter gedachtenis
van Edzo Tonkes, geboren
den 1 april 1730, overleden den 7 dec. 1802
in den ouderdom van 72 jaren
en ruim 8 maanden
en zyn dierbare echtgenoot
Eeltje Eppes, geboren den 3 febr.
1743, overleden den 30 janri 1806
in den ouderdom van 63 jaren

Grafgedicht:

Vraagt gij, o wandelaar, wie leggen hier begraven?
Een paar in hunne deugd geagt by alle braven
Dat midden in ’t geluk de vrucht van hunnen vlyt
Aan Godsdienst, kunde en deugd hun dagen heeft gewyd
De man van kindsbeen af aan ’t akkerwerk verbonden
Heeft door ’t onginnen van een aantal woeste gronden
Aan veelen brood verschaft en daardoor meer verrigt
Dan menig koning, die paleizen heeft gestigt.
De vrouw, de kroon haars mans, door deugen zacht gedreven
Zocht in het huisbeleid, haar man opzij te streven
En won door hare deugd, hoe zwak haar luister scheen
De liefde van ’t gezin en de achting van ’t gemeen
Nu door Gods vaderhand aan de aardsche zorg ontheven
Verbeid hun stoflyk deel, hier de uchtendstond van ’t leven
Dat Jezus Christus in de blyde onsterflykheid
De waare deugd ten loon zyn kindren heeft bereid

Boventekst:

Ter nagedachtenis van
de eerzame Tetje Harms, wedw. Van wylen Ayolt Tonkes,
in leven kerkvoogd op de Meeden,
geboren den 15 january 1735
en overleden den 15 january 1813

Grafdicht:

Hier onder dezen steen beneden
Rust naast haar man, ’t ontzielde lijf
Van haar, die juist is overleden
Na tachtig jaren aardsch verblijf
Na van haar aardschen post ontslagen,
Deelt zij thans in haar eeuwig lot.
Haar ligchaam werd in ’t graf gedragen,
De plaats waar vleesch en been verrot.

Boventekst:

LUITJEN L. BOUMAN
GEBOREN DEN 17 MEI 1812
OVERLEDEN DEN 1 DECEMBER 1837

Grafdicht:

HIER RUST EEN OUDERLIEVEND KIND,
EEN JONGELING, VAN ELK BEMIND
EEN CHRISTEN, DIE ALS CHRISTEN LEEFDE
EN IMMER NAAR VOLMAKING STREEFDE
DE HOOP VAN HEM EENS WEER TE VINDEN
BIJ AL DE VROOM GESTORVEN VRINDEN.
DIE HOOP DIE LEENIGT ONZE SMART
DIE HOOP GEEFT TROOST AAN ‘T BLOEDEND HART

Boventekst

Zwaantje Luitjens Bouwman
ge. 4 april 1818, overl. 5 aug. 1845
echtgenoote van
Nanno Hommes Tonkens

Grafgedicht:

Hier rust een een brave gade en moeder,
Aan echtvriend, vader, zusters, broeder
En zoon in ’s levens bloei ontrukt,
Haar zuigeling van negen weken,
Weldra aan vreemde borst bezweken,
Wordt ook door dezen steen gedrukt.

Hier rust mijn
dierbre vrouw,
Mijn veel
beminde Gade.
Zij leefde voor
den Heer,
Maar niet
voor deze aard

Den vrede had hij lief
van ganscher harte
En menschenmin
was hem een grote deugd
Op God vertrouwde hij
in alle leed en smarte
God dankte hij voor
iedre levensvreugd

O God wat zijn
het harde slagen
Te missen zulke
liefdepanden.
Maar ach het was
Uw welbehagen
Gij hebt ons leven
in Uw handen

IK HEB DEN GOEDEN STRIJD
GESTREDEN, MIJN LOOPBAAN
AFGELEGD, HET GELOOF
BEWAARD
THANS IS MIJ WEGGELEGD DE
KROON DER GERECHTIGHEID
VELEN STERVEN PLOTSELING
EN ONVERWACHT
WANT DE ZOON DES MENSCHEN
ZAL KOMEN OP EEN UUR
DAT MEN ER NIET AAN DACHT

Boventekst:

Ao 1694, den 11 juni, is de deugd
zame Anje Hendriks, de gewe
zene huisvrouw van de eerzame
Bronne Remkes, christelyk in
het 44 jaar haars ouderdoms
in den Heere ontslapen, verwag
tende met alle ware gelovigen
een zalige opstandinge al
leen door Jezum Christum

Rijmtekst:

Myn dagen zyn gesneden af
Myn lichaam rust hier in dit graf
Dog hoopt genieten voor dit slyk
Een erfdeel in Gods koninkryk
Waarin myn ziel nu wordt gevoed
Uit enkel liefde door Christi bloed.