‘T KIND ONS ONVER-
WACHTS ONTVALLEN,
SLAAPT DE DOOD
SLAAPT IN DIT GRAF,
VIEL ALS ‘T PAS ONT-
LOKEND ROOSJE
VAN DEN TEEDREN
STENGEL AF.
SLUIMER LIEVLING
ONGESTOORD
TOT DEN JONGSTEN
MORGEN VOORT.

HIER RUST HAAR
STOFLIJK DEEL
IN TLEVEN LEED ZIJ VEEL
VERTROUWDE OP
HAAR GOD. VERWACHT
ZIJ BETER LOT

Alschoon de mensch hier alles heeft
In Voorspoedt lang en wenschelick leeft
Soo is in ’t eind gewis de doodt
Maar voor Gods kinderen is geen noot
Omdat haar zielen rusten in
Abrams schoot