O God wat zijn
het harde slagen
Te missen zulke
liefdepanden.
Maar ach het was
Uw welbehagen
Gij hebt ons leven
in Uw handen

IK HEB DEN GOEDEN STRIJD
GESTREDEN, MIJN LOOPBAAN
AFGELEGD, HET GELOOF
BEWAARD
THANS IS MIJ WEGGELEGD DE
KROON DER GERECHTIGHEID
VELEN STERVEN PLOTSELING
EN ONVERWACHT
WANT DE ZOON DES MENSCHEN
ZAL KOMEN OP EEN UUR
DAT MEN ER NIET AAN DACHT

Boventekst:

Ao 1694, den 11 juni, is de deugd
zame Anje Hendriks, de gewe
zene huisvrouw van de eerzame
Bronne Remkes, christelyk in
het 44 jaar haars ouderdoms
in den Heere ontslapen, verwag
tende met alle ware gelovigen
een zalige opstandinge al
leen door Jezum Christum

Rijmtekst:

Myn dagen zyn gesneden af
Myn lichaam rust hier in dit graf
Dog hoopt genieten voor dit slyk
Een erfdeel in Gods koninkryk
Waarin myn ziel nu wordt gevoed
Uit enkel liefde door Christi bloed.

‘T KIND ONS ONVER-
WACHTS ONTVALLEN,
SLAAPT DE DOOD
SLAAPT IN DIT GRAF,
VIEL ALS ‘T PAS ONT-
LOKEND ROOSJE
VAN DEN TEEDREN
STENGEL AF.
SLUIMER LIEVLING
ONGESTOORD
TOT DEN JONGSTEN
MORGEN VOORT.

HIER RUST HAAR
STOFLIJK DEEL
IN TLEVEN LEED ZIJ VEEL
VERTROUWDE OP
HAAR GOD. VERWACHT
ZIJ BETER LOT

Alschoon de mensch hier alles heeft
In Voorspoedt lang en wenschelick leeft
Soo is in ’t eind gewis de doodt
Maar voor Gods kinderen is geen noot
Omdat haar zielen rusten in
Abrams schoot

Op achterzijde zerk:

Treedt vrienden
treedt eerbiedig nader
Bij ’t graf van uwen
Burgervader
Zijn braafheid is ons
hulde waard
Hier rust zijn stofflijk
aards omhulsel
Daar boven gindsche
star verwulfsel
Is hem het loon der
deugd gespaard

Op achterkant zerk:

AL LEEFT EEN
MENSCH NAAR WENSCH
DEN LANGSTEN
REEKS VAN JAREN
ZIJN LEEFTIJD
BLIJFT EEN TIJD
VOL ONRUST
EN GEVAREN
‘T GEREKTSTE
LEVEN GAF,
EEN CHRISTEN
WACHT ZIJN RUST
AAN ANDERE ZIJDE
VAN ‘T GRA

Haar lichaamskrachten
waren zwak,
Zodat daar door
de borst ontstak,
En na een kwaal
van weinig dagen
Werd zij hier in
dit graf gedragen
Gun God de Heer
Haar toch dat loon
Met Hem te zijn
in ’s hemels troon.