Wat hier het aardsche
leven bied,
Het is een schijn
toch anders niet,
Want hoe de mensch
zich hier ook vlijd,
De sterkste is enkel
ijdelheid

Rust zacht, Rust zacht
in stof omgeven. Rust
dierbaar Moeder in het graf
Eens brak de dood de draad
des levens. En rukte U weer
van ons af, Ja afgemat door
ziekte en pijn moest zij zoo
ten grave dalen. En een prooi
der wormen zijn

Ons vaders leeftijd
ging voorbij,
’t Lijk rust nu aan
moeders zij,
Zoo lang op Gods
bevel ’t heelal,
Ten jongste dag
herrijzen zal,
Daar have en halm
in ’t ruim verschiet
Gezegend was in
hun gebied,
Zes telgen aan
vereende stam,
Waarvan de seis
eens twee weg nam

Rust zacht lieve
moeder, Rust
zacht in ’t Graf
Tot dat u de
morgen weer
blijde toelacht

Beste vriend rust
zacht!
Groet van
”KENNIS IS MACHT”

VROEG MOEST HIJ
ZIJN JONGE LEVEN
AAN HET LIJDEN
OVERGEVEN,
NU RUST HIJ TOT
STOF TER NEER
EN VIND DAAR
GEEN LIJDEN MEER

OP ACHTERKANT ZERK:

OPGEROEPEN
LIEVE GADE
LEEFT GIJ NU
IN HOOGER SFEER
EENMAAL ZAL IK
TOT U NADEREN
WEDERZIEN VERBLIJD
ONS ZEER