Grafpoezië in Grafstenen
Dankzij de leden van Gravenprojekt Noordbroek is het merendeel van de grafstenen opgeknapt waardoor veel dat door veroudering en vervuiling aan het oog onttrokken was nu weer zichtbaar is geworden.
Tekst:
FROUWK JOHANNA BROUWER
Echtgenoote van den WelEerwaarden
Zeer Geleerden Heer EILERTS VAN
DER TUUK, Predikant te Noordbroek,
Geb. den 28 April 178
Gest. den 28 November 1820
Hier rust het stoflijk deel
Van een der braafste vrouwen
Schoon zwaar door leed gedrukt
Gaf zij aan God de eer
Zij stierf in stille hoop
Om ’s Heeren heil t’aanschouwen
In beter Vaderland
En kent geen lijden meer
Ik ben als gij geweest
maar ’t was slechts
kort van duur
Het is de mensch
gezet te sterven
Op ’t sterven volgt
de Eeuwigheid,
En wilt ge dezen
schat beërven,
Zorg dat ge u
hier voorbereid.
Wat hier het aardsche
leven bied,
Het is een schijn
toch anders niet,
Want hoe de mensch
zich hier ook vlijd,
De sterkste is enkel
ijdelheid
Rust zacht, Rust zacht
in stof omgeven. Rust
dierbaar Moeder in het graf
Eens brak de dood de draad
des levens. En rukte U weer
van ons af, Ja afgemat door
ziekte en pijn moest zij zoo
ten grave dalen. En een prooi
der wormen zijn
Ons vaders leeftijd
ging voorbij,
’t Lijk rust nu aan
moeders zij,
Zoo lang op Gods
bevel ’t heelal,
Ten jongste dag
herrijzen zal,
Daar have en halm
in ’t ruim verschiet
Gezegend was in
hun gebied,
Zes telgen aan
vereende stam,
Waarvan de seis
eens twee weg nam
Rust zacht lieve
moeder, Rust
zacht in ’t Graf
Tot dat u de
morgen weer
blijde toelacht
Beste vriend rust
zacht!
Groet van
”KENNIS IS MACHT”
VROEG MOEST HIJ
ZIJN JONGE LEVEN
AAN HET LIJDEN
OVERGEVEN,
NU RUST HIJ TOT
STOF TER NEER
EN VIND DAAR
GEEN LIJDEN MEER
OP ACHTERKANT ZERK:
OPGEROEPEN
LIEVE GADE
LEEFT GIJ NU
IN HOOGER SFEER
EENMAAL ZAL IK
TOT U NADEREN
WEDERZIEN VERBLIJD
ONS ZEER